اتاق فرار اسوت مشهد

• آدرس: مشهد، بلوار فلاحی، فلاحی 8
• به ساعت سانس انتخاب شده در هنگام رزرو دقت نمایید.
• حداقل تعداد افراد برای استفاده 4 نفر و حداکثر 12 نفر است.
• مدت زمان بازی: 8۰ دقیقه
• ژانر اتاق فرار اسوت: ترسناک، دلهره آور
• سانس ساعت 10:00 و ساعت 12:00 بدون اکتور هستند.
• برنامه راس ساعت برگزار شده و حداقل 10 دقیقه قبل از شروع در مجموعه حاضر باشید، در صورت تاخیر از تایم اصلی شما کم می شود و در صورتی که بیش از 20 دقیقه تاخیر داشته باشید، تایم شما کنسل و هیچ مبلغی بازگشت داده نمی شود.
• افراد دارای بیماری های قلبی،تنفسی، صرع و… پذیرش نمی شوند.
• در صورت داشتن هرگونه آلرژی و فوبیا حتما گیم مستر را در جریان قرار دهید.
• از دست زدن به وسایلی که عبارت Dont touch را دارند خودداری نمایید.
• ورود افرادی که مصرف مشروبات الکلی، قرص های روان گردان، مواد مخدر و یا به طور کلی داری شرایط غیر عادی هستند ممنوع بوده و جلوگیری می شود.
• برخورد فیزیکی و یا توهین با اکتورها باعث قطع بازی خواهد شد.
• از تجمع در پشت درب خودداری نمایید و پس از تکمیل شدن گروه برای ورود به مجموعه تماس گرفته تا هماهنگی لازم انجام شود.

داستان بازی:

پا به اعماقی بگذارید که تاریکی در آن زنده است و سایه‌ها نفس می‌کشند. اینجا غاری است که هیچ‌کس نام واقعی‌اش را به خاطر نمی‌آورد؛ تنها افسانه‌ها از آن باقی مانده. می‌گویند هر سنگش حافظ خاطره‌ای ممنوعه است و هر پیچ‌وخم، روحی سرگردان را پنهان کرده.

در اینجا زمان دیگر رو‌به‌جلو نمی‌رود… می‌چرخد، می‌بلعد و شما را در خود گم می‌کند. قدم اشتباه یعنی گرفتار شدن در چرخه‌ای بی‌پایان. صدای قطرات آب مثل تپش قلبی غریبه در سکوت می‌پیچد و هر ردپا نزدیک‌تر می‌شود…

جرأت دارید راه بازگشت را پیدا کنید؟
یا این‌بار هم غار سایه‌ها یک گروه دیگر را برای همیشه در دل تاریکی نگه خواهد داشت؟

خوش آمدید…
به جایی که خروج، فقط یک خیال است.

سناریو بازی:

قدم بگذار… اما قبلش مطمئن شو چیزی پشت سرت برای برگشتن داری.

اینجا امنیت فقط یک توهّم است.

در حاشیۀ روستایی که سال‌ها پیش از نقشه‌ها محو شده، سایه‌هایی بی‌هویت میان خانه‌های فرسوده می‌لغزند. نسیم سردِ غاری خاموش، مثل زمزمه‌ای که نامت را می‌داند، روی پوستت می‌نشیند. صداهایی آرام و نامفهوم در اعماق راهروها می‌چرخند و هر قدم تو را بیشتر در دل تاریکی می‌کشند.

این‌جا زمان معلق است؛ گذشته و حال مثل دو لبه‌ی یک تیغه روی هم می‌لغزند. هر قدم پرده‌ای از حقیقت را می‌دَرَد و هر نگاه، چهرۀ چیزی را آشکار می‌کند که بهتر بود هیچ‌وقت دیده نشود.

فراموش نکن…
برای بقا در این‌جا، فقط شجاعت کافی نیست؛ باید جرأت روبه‌روشدن با چیزهایی را داشته باشی که چشم نمی‌بینَد اما حضورشان نفس می‌گیرد.

و یک هشدار کوچک…
گاهی بعضی درها را که باز می‌کنی، دیگر هیچ نیرویی قادر نیست آن‌ها را ببندد.
آماده‌ای این بار قربانی نباشی؟